фи̑но
фино
Лема
фино
Извор
том 6, стр. 670, редослед 2
- а.
лепо, добро, вешто.
— Али бадава је то фино зборити кад се иде до душе.
- б.
ир. лукаво, подмукло.
— А оно браћа те удесила. Онако фино, умјетнички.
Изворни текст (OCR)
фи̑но прил. а. лепо, добро, вешто. — Али бадава је то фино зборити кад се иде до душе. Шен. б. ир. лукаво, подмукло. — А оно браћа те удесила. Онако фино, умјетнички. Сим.