Одредница

вало̀вит

граматичка ознака није издвојенатом 1, стр. 318

вало̀вит

валовит

Лема

валовит

Извор

том 1, стр. 318, редослед 29

  1. а.

    који има много валова, таласа, усталасан, узбибан.

    — Гледаше ... у то пусто валовито море.
    Шен.
    Дрина је бесна и хучна и валовита.
    Вес.
  2. б.

    који има облик вала, таласаст.

    — Види се и комад валовите личке равни.
    Тур.
    Поврх женских глава растегле се валовите наслаге дима. Пав. фиr. Тешка валовита туга обузе млада искVШеника. Ганк.
Изворни текст (OCR)
вало̀вит, за, -о а. који има много валова, таласа, усталасан, узбибан. — Гледаше ... у то пусто валовито море. Шен. Дрина је бесна и хучна и валовита. Вес. б. који има облик вала, таласаст. — Види се и комад валовите личке равни. Тур. Поврх женских глава растегле се валовите наслаге дима. Пав. фиr. Тешка валовита туга обузе млада искVШеника. Ганк.