Одредница

вешта́че̄ње

стом 1, стр. 361

вешта́че̄ње

вештачење, вјештачење

Лема

вештачење

Варијанте

вјештачење, вјешта́че̄ње

Извор

том 1, стр. 361, редослед 10

  1. —

    гл. им. од несврш. као вештак (2) утврђивати чињенично стање чега.

    гл. — глагол, глаголскиим. — именицанесврш. — несвршени глагол
    вештачити.
Изворни текст (OCR)
вешта́че̄ње, ијек. вјешта́че̄ње, с гл. им. од вештачити. несврш. као вештак (2) утврђивати чињенично стање чега.