Одредница

непомѝрљив

граматичка ознака није издвојенатом 3, стр. 730

непомѝрљив

непомирљив

Лема

непомирљив

Извор

том 3, стр. 730, редослед 21

  1. —

    који се не може помирити, који неће да се помири; тѐајно

    протван. — Постао му је непомирљив непријатељ.
    Срем.
Изворни текст (OCR)
непомѝрљив, -а, -о који се не може помирити, који неће да се помири; тѐајно протван. — Постао му је непомирљив непријатељ. Срем.